Dolfing heeft 'de doos' geopend

There are no translations available.

Dagblad van het Noorden, 1 april 2005 , Harm Vonk

Groningen - Na zijn Nederlandse damtitel in 2002 ging het alleen maar bergafwaarts met Martin Dolfing. Terwijl de Groninger (27) verwachtte de stap naar de wereldtop te kunnen maken, stortte hij volledig in. "Ik heb toen een vreselijke knauw gekregen", kijkt Dolfing terug. Nu het NK dammen in zijn eigen stad wordt gehouden, heeft de stadjer alles weer op een rijtje. "Ik heb een redelijke kans om kampioen te worden."

Dolfing staat nog altijd te boek als één van 's lands grootste talenten, maar na zijn nationale titel wist hij er geen raad mee. "Het laatste jaar ben ik als mens veranderd, op het persoonlijke vlak. Ik ben gaan nadenken hoe ik de dingen wil hebben. Ik twijfel nog wel eens over hoe mijn leventje in elkaar zit, maar ik zet nu wel de schouders er onder. Eerder walgde ik van mezelf bij een slecht resultaat, wat stagnerend werkte. Nu ga ik positiever met teleurstellingen om: een teleurstelling kan ook een zegen zijn omdat het zuiverend kan werken. Misschien ben ik er daardoor wel sterker uitgekomen. Het heeft nu niet alleen maar vervelende gevolgen."


"Denksporters hebben de neiging om zichzelf te verwaarlozen, om destructief te leven. Ze denken vaak in nauwe gangen. Ik ben iets ruimer gaan denken. Ik heb de doos een beetje geopend om het wat lichter te krijgen."

Kenmerkend

De 'doos' waar Dolfing in leefde is kenmerkend voor sommige denksporters. Ze verliezen zich zo in hun sport, dat ze soms letterlijk het licht van de dag niet zien. Dan sluiten ze zich op achter het bord of de computer. "Sociale structuur heeft mijn leven niet. In de aanloop naar het NK moet ik dat er in zien te krijgen. Structuur. Nu ga ik vaak te laat naar bed en sta ik te laat weer op."

De nationale titel bezorgde hem niet de doorbraak waar hij op had gerekend. De stap naar de wereldtop bleef immens en het werd een enorme blokkade voor Dolfing. "Ik dacht dat ik er was toen ik Nederlands kampioen werd. Ik besefte toen niet dat ik verder moest. Ik stond stil. De verleiding was te groot om achterover te gaan leunen. Zo van 'het is goed'. Nu zou ik daar beter mee kunnen omgaan."

Ontspannen


De stap voorwaarts die Martin Dolfing heeft gemaakt, komt ook over in zijn persoonlijkheid. Van de schuchtere, nerveuze (bijna wereldvreemde) dammer die hij was in NK's ná zijn titel is weinig meer over. Dolfing oogt ontspannen, praat gemakkelijk en is goedgeluimd. Destructieve uitspraken die hij eerder deed ("Ik probeer mijn leven leuker te maken, nu is het grijs" of "Als mens ontwikkel ik me niet meer, ik heb alles uitgezet"), behoren tot de verleden tijd. Over zijn doelen zegt Dolfing nu: "Ik leef een doelloos leven. Nou ja, ik ben er niet zo nadrukkelijk mee bezig."

Zijn spel past bij zijn karakter, zegt Dolfing. "Ik neem weinig risico's, probeer het overzichtelijk te houden. Ik speel een hoog tempo, want ik heb een vreselijke hekel aan tijdnood. Ik vermijd risico's. De filosofie is simpel, maar dammen ís ook simpel. Of nee, toch niet. Dammen is echt ingewikkeld, maar ik hou het zo liefst mogelijk simpel."

Speels gemak


In de halve finales plaatste Martin Dolfing zich met speels gemak voor de finale. Na zijn zeven overwinningen en twee remises werd hij meteen gebombardeerd tot favoriet voor de nationale titel. In competitieverband (Dolfing komt uit voor het Drentse Hijken) won hij zes keer, deelde vier keer de punten en verloor slechts eenmaal. "Tegen Alexander Presman. Ik overschatte mezelf, kwam in tijdnood, had het mezelf te moeilijk gemaakt en toen wist ik het niet meer. Maar op basis van de prestaties van dit seizoen is het logisch dat ik één van de favorieten ben. Ik verwacht er zelf ook veel van; eindigen bij de eerste vier moet mogelijk zijn. Ik ga in elk geval elke partij aanvallend spelen, ik vind dat ik dat móet doen."

Bovendien heeft Dolfing het voordeel dat hij (net als Auke Scholma uit Baflo) tijdens het toernooi thuis kan eten en slapen. "Ik word niet meer uit mijn omgeving weggeplukt. Tijdens toernooien dat ik in een hotel slaap werd ik zelfs eenzaam. Nu heb ik m'n eigen thuis, die elementen uit mijn omgeving heb ik nodig. Maar het is nog maar de vraag of ik een thuisvoordeel heb. Soms heb je tegenwerkende factoren nodig om goed te kunnen spelen."

Met medewerking van Bert Dollekamp

 

 
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner